X
تبلیغات
بازی آنلاین پژوهشگر جوان - وضعیت تاریخی شهر ساوه

پژوهشگر جوان

وضعیت تاریخی شهر ساوه

 

سوابق تاریخی :

تاریخ طبری کهن ترین تاریخی است که نام ساوه در آن آمده است. در اواخر دوره ساسانی ودر اوایل دوره اسلامی یعنی سال 22 هجری ، ساوه جزو ایالت کوهستان یا جبال بوده است.

در سال 617. ه . ق برابر 1220 میلادی شهر ساوه توسط مغولان ویران و مردم آن قتل عام شدند . در فاصله دو قرن بمرور زمان ویرانیهای ناشی از جمله چنگیز و ایلخان تیمور مرمت گردید و بواسطه واقع شدن بر سر شاهراههای ایران دوباره رونق یافت ، بویژه راهی که سلطانیه مرکز ایلخانان را به قم و اصفهان و ری و کاشان می پیوست.

حمدالله مستوفی درباره ساوه چنین نوشته است:((در اول در آن زمین بحیره(دریاچه)بوده و در شب ولادت رسول اکرم (ص) آب آن به زمین فرو شد و آن از مشروبات بوده است و بر آن زمین شهری ساختند.بانی آن معلوم نیست و در حمله مغولها باروی آن دچار خرابی شد و خواجه ظهیر الدین علی بن ملک شرف الدین ساوجی آن را عمارت نمود. هوایش به گرمی مایل است و آبش از رودخانه مزدقان و قنوات مشروب می شود.))

شهرستان ساوه به دلیل موقعیت جغرافیایی و ارتباطی همواره در طول تاریخ مورد توجه بوده و به همین دلیل آثار، ابنیه و جاذبه های سیاحتی و زیارتی متعددی مربوط به دوره های مختلف تاریخی در این شهرستان وجود دارد.

۱- مسجد جامع ساوه:

بنای مسجد جامع ساوه بعنوان یکی از آثار ارزشمند هنر معماری ، نقاشی ، کاشی کاری ، و گچبری است. از خصوصیات این بنای تاریخی ، مذهبی نمود هایی از 3 مقطع تاریخی (قبل از اسلام ، قرون اولیه اسلامی ، و دوران صفوی) در آن است. این مسجد مشتمل بر یک صحن و گنبدی در جنوب ، دو ایوان ، یک مناره ،چند شبستان، محرابهائی متعدد و قدیمی با خطوط کوفی و دو محراب از دوره صفوی با خط ثلث است. این بنا دارای شبستانها و دهلیزهای زیبای آجری است که هرچشمه به عرض5/3و طول 20 متر می باشد و از آثار قرن ششم و عصر سلجوقیان بشمار می رود. محراب آن دارای کتیبه های متعدد عمودی و افقی می باشد که سه جانب آن را فرا گرفته و روی آن به خط ثلث و کوفی و سوره هائی از قرآن مجید سوره قدر و اخلاص و جمعه گچبری شده و در ضلع غربی میان شبستانهای این بنا ، ایوان با شکوه و رفیعی قرار دارد و در هر جانب این ایوان  حجره ای با در گاه تنگ و کوتاه نمودار است. گنبد مسجد به قطر 14 و ارتفاع 16 متر که ساق یا گردنه گنبد 4 متر ارتفاع دارد و آراسته به کاشیهای معقل می باشد.

۲- قلعه آردمین:

این قلعه در روستای آردمین واقع در 56 کیلومتری جاده ساوه – همدان و در سه راهی غرق آباد است. بخشهای اندرونی و ایوانها ، تالارها شاه نشین وارسی های گره کاری شده و برجهای متعدد از معماری شهری و اشرافی بنا حکایت می کند.

۳- مناره مسجد جامع:

در گوشه شمال شرقی و بیرون از چهار دیواری مسجد جامع ساوه ، مناره ای رفیع و تماماً از آجر مربوط به دوره سلجوقی واقع گردیده است. قسمت پائین این مناره ساده و قسمت های بالائی آن با نقوش آجری مزین شده و بر اساس شواهد و قرائن به مرور زمان قسمتی از آن تخریب یا ریزش نموده است و ارتفاع فعلی آن 14 متر و با قطر 5/3 متر می باشد راه پله ای مارپیچ که به نقوش متنوع و برجسته مزین گردیده در داخل آن وجود دارد.مسجد جامع ساوه

مسجد جامع ساوه

۴- بنای مسجد انقلاب (قرمز):

در ضلع شمالی میدان قدیمی ساوه(انقلاب) واقع شده که به خاطر تزئینات و کتیبه های قرمز رنگی که در این مسجد وجود دارد آنرا مسجد قرمز نیز می گویند. بنای این مسجد مشتمل بر گنبدی ساده و آجری یک گلدسته ، سه رواق ، چند ایوان و یک مسجد جدید التأسیس در مجاورت آن می باشد. این بنا مربوط به دوران سلجوقی می باشد. محراب زیبا مزین به چند کتیبه گچبری همراه با نقاشی و پوشش مزین به نقوش رنگین و مناره یا مأزنه زیبای آجری از جلوه های این بنا می باشد.

۵- کاروانسرای باغ شیخ:

این کاروانسرا در 6 کیلومتری شرق ساوه یکی از آثار با ارزش اوایل قاجار به همراه مجموعه ای از آب انبار و حسینیه احداث گردیده است. کاروانسرای مزبور به صورت یک چهار ایوانی احداث گردیده و دارای چهار برج دیده بانی در چهار گوشه آن بوده و سایر مستحدثات بنا شامل شاه نشین و بار انداز و هجرات متعدد بوده است.

۶- پل تاریخی سرخده:

بنای پل در جنوب شهرستان ساوه در کیلومتر 13 جاده یل آباد به قزقلعه قرار دارد. مصالح به کار رفته در آن آجر و ساروج بوده و بنا مربوط به عصر صفویه است. پل دارای 8 چشمه با طاق رومی و طول آن 70 متر و عرض آن 5/4 متر الی 5 متر است.

۷- امامزاده سید اسحاق:

.مزار امامزاده اسحاق در خارج شهر ساوه، و در چند صد مترى مسجد جامع واقع شده‏است. «بناى اين امامزاده نسبتا كوچك است و در طى تجديد ساختمانهاى متوالى به قدرى‏تغيير كرده كه به درستى نمى‏توان معين كرد كه ساختمان اصلى در چه تاريخى بنا شده است.در داخل اطاق گنبد، سنگ قبرى برجسته وجود دارد كه اكنون با لوحه سفالى نيلى حاوى‏قسمتى از سوره چهل و هشتم پوشيده شده، و جمله «در سنه 676 (78-1277 م)» نوشته‏شد»، روى آن ديده مى‏شود. واضح است كه اين لوحه در اصل روى ديوار يا بالايى قرنيس‏كف اطاق و يا زير خط آغاز طاق قرار داشته و بعدا روى سنگ قبر گذاشته شده است. تنهانشانى كه مى‏رساند ساختمان متعلق به همان دوره است، وجود تزيينات بر ديوار خارجى‏است كه عبارت است از گچ‏كارى و كاشى‏هاى نيلى شفاف و غيرشفاف كه طرح هندسى‏غيرعادى و دقيقى دارند». 

  

۸-امامزاده عبدالّه:

در راه ساوه به اصفهان در سمت  چپ جاده در دهکده اوجان از اراضی آوه در چهار فرسخی شهر ساوه گنبدی به چشم می خورد که در زیر این گنبد حرم مطهر امامزاده واجب التعظیم و جلیل القدر حضرت عبدالّه بن موسی بن جعفر (ع) است. در حدود نهصد سال قبل٬ بر مزار این امامزاده گنبدی ساخته شد به طرز ساختمان های مغولی و حرم بزرگی برای او ترنیب دادند که از عمارات باستانی کشور ما محسوب می گردد.

۹-امامزاده سیّد هارون:

این امامزاده در روستای طراز ناهید در ده کیلومتری شرق ساوه قرار دارد که به نام شاهزاده بن امام موسی الکاظم(ع) خوانده می شود٬ که از آثار تاریخی قرن هفتم می باشد.

۱۰-امامزاده سیّد ابورضا:

این امامزاده در محلّه ای است که به همین نام  معروف می باشد و تقریبا ً در وسط شهر می باشد.

۱۱-امامزاده سیچد بشیر:

این بنا در جنوب شهر ساوه و در کمر بندی همدان واقع شده است.

۱۲-امازاده سید علی اصغر:

این بنا که یکی از قبرستان های اصلی شهر میباشد که محله ای به همین نام واقع است.  

سنگ نبشته ای در دیوار دالان ورودی سمت شمال امامزاده واقع است (که آن را از دیوار جدا کرده و در محل امنی نگاه داشته اند.)  که مربوط به سال ۱۱۷۳ هجری قمری و زمان سلطنت کریم خان زند می باشد.

۱۳-گنبد چهار سو:

این بنا در غرب خیابان سلمان ساوجی (فلاحت) نزدیک میدان انقلاب قرار گرفته است.

 

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم مهر 1388ساعت 17:29  توسط جوكار  | 

 
بازی آنلاین